Thursday, September 25, 2008
contest na naman...
To my guardian cute angel...
I am very happy for your classmates are posting their messages for you, it seems na parang andito ka lang... Musta na ang favorite pupil kong makulit na cute na hindi nauubusan ng ngiti?
Eto na naman essa contest na naman, one year na pala, naalala ko tuloy yung practice natin, mga panahong pinundar natin - para maging champion, at sa awa ng Diyos natupad naman...
Kinuha ko pala si Maricar, yung kamukha mo na lagi ring nakatawa, na makulit din na masipag din at sumusunod sa coach kagaya mo :), I miss you lagi dito sa room, lagi ko pa rin tinitingnan yung upuan mo sa likod pag mag isa lang ako... Pag nag babrownout at gabi na iniisip ko magpapakita ka, sana magpakita ka, joke... huwag mo ako takutin, may sakit daw ako sa puso.
Nung birthday mo, pumunta ako sa puntod mo, may batang babae dun na lumapit sa akin pagka-dasal ko, "ikaw ba yun?" pero hindi mas cute ka sa kanya :) makulit din eh, bigyan ko raw sya ng 5 pesos bantayan nya yung flower at candle na nilagay ko... kaya binigyan ko ng 5 pesos, bago ako umalis sabi ko sabihan nya parents nya paaralin sya, hindi sa sementeryo matutupad ang pangarap nya, ako tutuparin ko pangarap mo, pangako, kahit saan ako makapunta...
Huling laban ko na ito sa presscon, baka kasi next year magresign na ako, siguro tama na ang six years na pagtuturo... minsan siguro nahahalata ni Maricar istrikto ako sa pagmonitor ng output nya, nilalagay ko kasi ikaw sa pagkatao nya, kahit di dapat, pero alam ko mananalo sya, mananalo kami, kung hindi man :( lahat ng pagod sa training at inspirasyon ay ginawa ko para sa mga classmates mo, lahat ng alam ko sa newswriting at sportswriting binigay ko na sa kanila... sana manalo kami, lalo na sa event mo.
Si Maricar sapian mo nga para manalo kami, joke. Pero, honestly may tiwala ako sa apat na bruha na yan, "Team Essa" kami ngayon, Si Pearl, Jessen, Angie at Ikaw este si Maricar pala. Sa laban namin lagi ka lang nasa tabi ko, tabi naming lahat, at alam ko gagawa at gagawa ka ng paraan para maalala kita...
O sige hanggang dito muna ulit, pakabait ka dyan sa langit kahit dati ka ng mabait...
I am very happy for your classmates are posting their messages for you, it seems na parang andito ka lang... Musta na ang favorite pupil kong makulit na cute na hindi nauubusan ng ngiti?
Eto na naman essa contest na naman, one year na pala, naalala ko tuloy yung practice natin, mga panahong pinundar natin - para maging champion, at sa awa ng Diyos natupad naman...
Kinuha ko pala si Maricar, yung kamukha mo na lagi ring nakatawa, na makulit din na masipag din at sumusunod sa coach kagaya mo :), I miss you lagi dito sa room, lagi ko pa rin tinitingnan yung upuan mo sa likod pag mag isa lang ako... Pag nag babrownout at gabi na iniisip ko magpapakita ka, sana magpakita ka, joke... huwag mo ako takutin, may sakit daw ako sa puso.
Nung birthday mo, pumunta ako sa puntod mo, may batang babae dun na lumapit sa akin pagka-dasal ko, "ikaw ba yun?" pero hindi mas cute ka sa kanya :) makulit din eh, bigyan ko raw sya ng 5 pesos bantayan nya yung flower at candle na nilagay ko... kaya binigyan ko ng 5 pesos, bago ako umalis sabi ko sabihan nya parents nya paaralin sya, hindi sa sementeryo matutupad ang pangarap nya, ako tutuparin ko pangarap mo, pangako, kahit saan ako makapunta...
Huling laban ko na ito sa presscon, baka kasi next year magresign na ako, siguro tama na ang six years na pagtuturo... minsan siguro nahahalata ni Maricar istrikto ako sa pagmonitor ng output nya, nilalagay ko kasi ikaw sa pagkatao nya, kahit di dapat, pero alam ko mananalo sya, mananalo kami, kung hindi man :( lahat ng pagod sa training at inspirasyon ay ginawa ko para sa mga classmates mo, lahat ng alam ko sa newswriting at sportswriting binigay ko na sa kanila... sana manalo kami, lalo na sa event mo.
Si Maricar sapian mo nga para manalo kami, joke. Pero, honestly may tiwala ako sa apat na bruha na yan, "Team Essa" kami ngayon, Si Pearl, Jessen, Angie at Ikaw este si Maricar pala. Sa laban namin lagi ka lang nasa tabi ko, tabi naming lahat, at alam ko gagawa at gagawa ka ng paraan para maalala kita...
O sige hanggang dito muna ulit, pakabait ka dyan sa langit kahit dati ka ng mabait...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)







It was a
blessed day for me. Producing not one but three champions has made a
breakthrough in my five year division press conference campaigns as
coach for the news and sportswriting events. That triumph has even
caused me to shout on top of my lungs and perform a crazy dance right in
front of the people attending the awarding ceremony. Perhaps I am
consumed of releasing all the tensions and excitement that had enveloped
my heart for months after investing hours and patience of bringing these
young souls to the path of journalism.
This is
the story of Reena Mae Essa, this is our story, this is how she fell
holding her mighty pen leaving me but to pick it up again. Forever I
will hold it firmly… And will continue writing the meaningful story of
her life… “ Dahil Tuloy Pa Rin Ang Awit Ng Buhay Nya…”

1 comments:
Essa, talaga namang minsan may naiisip kami ni Erika na gumawa ng blog tungkol sa Anime, minsan may naiisip kami na hinding-hindi pwedeng sabihin kahit kanino, pero sa'yo pwede.pero gagawa na lng aq ng letter at susunugin ko,pero may blog na kami ni Erika,success!!!Pero ngayong Intrams, ay este last year,dba magkasama tayo,kumain nga tayong soup,ang dali ng oras,panahon at mga taon,malapit na ang 1st Deat anniversary mo,ipagprepray kita, pero ung letter q sayo sana pakinggan mo ang nakasulat doon hu? ngayon hindi pa rin aq masyadong marunong maglagay ng picture,siguro marunong ka.diba?
sorry ngayon lng nanaman aq nakagawa kasi tnatapos namin ung blog namin.
sige bye
Post a Comment